Tsinelas.

 

Ang Tsinelas ay isang bagay na ginagamit sa araw-araw na pag-lakad. Ito rin ang ginagamit natin sa pag-lakad papunta sa kinabukasan natin, nagbibigay proteksyon din ito sa dumi ng lupa. (Minsan rin ito's ginagamit na armas ng mga nanay.) 

 

 

Para sa inyo, para sa amin

 Kahit na 76 taon na ang nakalipas, ang pagdurusa ng mundo noong World War 2 ay hindi pa rin makalimutan. Pero ang mga naiwang sugat ay mayroon pa, ang mga tao'ng namatay sa nakalipas na digmaan, salamat.

Ang mga pinaglaban para sa ating bansa, ang mga sakripisyo sa tao'ng minaha. Ipinagsasalamat namin ang mga sundalo na nakipag-laban sa kinabukasan ng tao.

Ang pagmamahal sa bayan

Ang Pagmamahal sa Bayan

Ang pag-respeto sa pambansang awit -

Ang pag-respeto sa pambansang awit ay nagbibigay respeto din sa bansa natin. 

Ang paggawa ng mga gawain sa bahay ay nakakapagtulong sa pamilya. 

Ang pag-alaga sa mga halaman ay mahalaga sa kalikasan, ito'y rin makatulong sa clean air sa bayan.

Gustong Buhay.

Mula bata pa ako, madami na akong pangarap. Pero may mga pangarap din na hanggang ngayon ay kumakapit sa akin, mga pangarap na magkakaiba, at mga pangarap na malalaki. Ang pag-uusapan sa blog na ito ay mga pangarap ko na palaging nasa isipan ko, kung ika'y interestado sa aking mga pangarap, makinig mabuti at tuloy-tuloyin ang pagbasa sa blog na ito.

Lahat ng tao ay may mga pangarap. Ako rin, may pangarap din ako, isa, dalawa, o tatlo man lang pangrarap. Ako naman, gusto kong mag-guhit, drawing, painting, etc. Dahil sa quarantine ang oras ng pagnood ng anime ay tumaas, dahil doon namangha ako sa animation at art, sinubukan ko guhitin ang mga character, at dalawang taon na ang nag-lipas madami akong natunan sa mga dati kong mga drawings. Kadalasan ngayon pa iba-iba ang mga ginuguhit ko, gawa man lang sa isip ko, o sinubukan ko din gumuhit ng mga drawings na nakita ko. Pero alam ko naman din na hindi laman parang anime na drawings ang kailangan para maka-pasa sa mga Art universities/colleges, ayun ang unang pangarap kong pipiliin. Maka-pasa sa mga Art colleges.

Pero hindi lamang Arts ang gusto kong gawin sa college. Gusto ko rin subukan ang Architecture, dahil mukhang magaganda ang mga ginagawa nila sa Architecture. Ang mga maliliit na mga projects nila na ginagawa nila sa college ay cute at ginagandahan ako sa mga effort nila para lang maka-gawa ng maliit na replica. Ang mga design at details na inilalagay nila para lang sa isang maliit na building ay nakakainspire. Kung hindi man rin Architecture baka naman rin Interior designing ay magandang pangarap o trabaho, medyo gusto ko din mag design ng mga loob ng mga bahay, pipiliin ang sakotong kulay para sa room para mag-match din sa mga bagay na ilalagay.

Madami akong pangarap na gustong subukan sa isang buhay na meron ako, baka madami pa rin akong mahahanap na pangarap sa pagtanda ng buhay ko. Pinangarap ko ang mga ito para may alam akong daan para sa kinabukasan ko. May maranasan din akong pagdurusa para lang makamit ko ang mga pangarap na ito. Kaya naman hinahanda ko ang sarili ko para lang sa magandang kinabukasan sa buhay ko. 

karanasan na hindi makalimutan nila.

 Noong dati, pumunta sina Bianca sa davao para mabisita ang kanilang pamilya, pero hindi rin makalaya sa davao dahil sa ulan.

At si Dani naman ay pumunta sa Korea kasama ang tatay niya, pero kahit sino naman ay ma-miss din ang kanyang bansa, dahil doon ay nagtataka din si Dani kung kailan siya umuwi dito sa pilipinas.

Si Jairus naman ay hindi niya makalimutan noon sumakay siya ng bisikleta sa Manipis Road.

24.11.21

A Reflective Essay on "My brother's peculiar chicken"

 The story “My brother’s peculiar chicken” has a really interesting story that connects the Philippine gambling society, culture, and storytelling. The story reveals both sides of cockfighting in the philippines and gambling, also showing in some scenes how filipino families can get a little bit over the top over small little things when eating together, in which I can relate and confirm to. 

In this essay, I would like to talk about how it shows the history of cockfighting and many more, and how it connects to the story.

Gambling - cockfighting to be exact ,an event mostly about gambling on chickens, in which it shows whose rooster is superior to another. In the story the two brothers joined a sabong to confirm if the chicken is a hen or a rooster, which resulted in more confusion at the end. In this part of the story I think it was a really good idea to use sabong in proving the gender of the chicken, though it was never really revealed. Though illegal or legal (depending on where the game is) it will find its way to filipinos, dating back until 6000 years ago cockfighting has been considered as a local sport in the philippines, being regulated in the whole country, cockfighting has found its way in entertaining filipinos for years to come. In my opinion though I think of it as wasting money on a 50/50% chance of winning a gamble, though even in my experience on gambling in online games, we just strive for entertainment and to have fun at. However some may even spend tons of money on something or someone they believe in, causing some to go into debt, which is not an optional choice to do. 

Status in the family may or may not mean you're correct at something just because of your status in the family, sometimes causing fights within or outside the family in which the society helps. A scene from the story in which the brother insists on asking for help or, much say, questioning the people within their reach to confirm the gender of the chicken, but results in an unanswered question. Though in filipino history, status has a lot to do with everyday lives in the philippines, having status in the government in means to support the society, while as the society tries to build itself with the government helping, since everyone has their own thinking of something which leads to opinions to be accepted or not. Even though status in society differs from each other, I think in my opinion; having status in society doesn't make any difference to our status as human beings. Though as such people having high status in society may lead to abusing their power for money as such, leading them to be corrupted in such a way

Table etiquette is something to have in every family, especially when eating with others or with each other. In the story in which the two brothers were arguing over the table, with the topic of the chicken’s gender, resulting in the mother complaining about the boys' argument. Usually in filipino families would talk about things that are happening recently, or what happened to each other's day, and stating opinions that would help them in current problems, likings, and would sometimes create a small or heated argument. Though many families would experience this over time to time, it would ruin the mood eating through arguments, In my experience with having my favorite food on the table, while as my sister would argue about things that would may sound stupid or reasonable, stating on my recent sentence before this, it really does ruin the mood of eating.

In conclusion, it really got me into chickens somehow, though the story ended on a confusing turn, it showed many variations of filipino culture which many would find interesting. Connection with people, portraying that we shouldn't always rely on ourselves during small or tough times.  

Kanarasan kong hindi makalimutan.

Madami akong kanarasan na nangyari sa akin o nagawa ko, pero may isang kanarasan akong hindi makalimutan. Nagsimula noong pag-tapusan ng mga exams, lahat ng gawain ay kailangan gawin at ipasa. Ako na tinatamad at naglalaro lang mga games, o nanonood ng tv, alam ng utak na gawin ang mga gawain na naka tambak sa google classroom at naghihintay na tapusin ang mga kailangan sagutin.

Mga isang linggo bago magsimula uli ang mga klase, may nakuhang message ang aking mama, nakasabi ang mga kulang at gawain na nakalimutan kong gawin. sinabihan ako ng mama ko na gawin ang mga assignments, madami akong naka tambak na gawain pero tinamad parin ako noon, dahil doon kinuha ang cellphone ko hanggang matapos ko lahat ng gawain kong kulang.

\Natunan ko na kailangan ko gawin ang mga gawain na ibinigay sa akin, at huwag maging tamad.